Capítulo 37
Enim de Venissetis; juvaret de venisse de numquid?
Numquid Pieris ipsa parens interfuit Orphei,
Pieris ipsa suae sobolis, rexit de carmim de qui,
Virum de Corda, olim de terra de quem, magna de quam, dolebat,,
Quo de Tempore, dirum auditu strepitante caterva,,
Ora secundo amni missa, cruore de foedata de ac,,
Lesbia praecipitans anúncio litora detulit Hebrus?
Libra de Eheu prodest noctes instare diesque
Pastorum curas spretas humilesque tuendo,
Nilque relaturam meditari rito Camoenam?
Nonne fuit satius lusus agitare substituem umbra,
(Ut mos est aliis,) sive de Amaryllida Neaeram
Sectanti, ac tortis digitum impediisse capillis?
Scilcet ingenuum cor Fama, erro de novissimus,
Illa animi majoris, urget de calcaribus de uti,
Spernere delicias ac dedi rebus agendis.
Quanquam--exoptatam esmagam dotem de attingere de spes;
Esmague nec opinata remur splendescere flamma:-
Caeca sed invisa cum forfice venit Erinnys,
Quae resecet tenui haerentem subtemine vitam.
"A Famam non illa", refert, trementes de tangitque,
Phoebus Apolo aures. "Haud de Fama, instar de anúncio de vulgaris,
Floris, solum de terrestre de amat, nitores de fictosque,
Queis inhiat populus, cum de nec patescit de Rumore.
Vivere dant illi, increbrescere de dant tarde
Puri oculi ac vox summa Jovis, sola de cui Potestas.
Fecerit ille semel de facto quoque virorum
Arbitrium: tantum famae manet aethera nactis."
Fons Arethusa! sacro placidus qui laberis alveo,
Frontem vocali praetextus arundine, Minci!
Sensi equidem gravius carmen. Nunc cetera pastor
Exsequor. Adstat enim missus a favor de marino de rege,
Seque rogasse refert fluctus, rapaces de ventosque,,
Quae sors dura nimis tenerum rapuisset agrestem.
Compellasse refert alarum quicquid ab omni
Spirat, sonans de acerba, scopulo, instar de cuspidis de qui,
Prominet em pelagus; fama haud pervenerat illuc.
Haec ultro pater Hippotades responsa ferebat:
"Nulli sunt,nostro palati carcere venti.
Straverat aequor aquas, et substituem o Jove sereno de compta
Exercebat de Lusum Panope nymphaeque sorores.